Er zijn vormen van verlies die niemand ziet, terwijl ze wel invloed hebben op hoe je liefhebt, hoe je je verbindt en hoe je jezelf ervaart. Het verhaal van de alleengeboren tweeling hoort daarbij.  

Dat gaat om een zwangerschap die begint met twee embryo’s en verder gaat met één, een fenomeen dat vaker voorkomt dan de meeste mensen weten.  

Sommige patronen in je leven lijken niet alleen van jou te zijn. Alsof ze dieper geworteld liggen dan je eigen ervaringen.

Emotionele trauma’s, overtuigingen en onopgeloste thema’s kunnen van generatie op generatie worden doorgegeven. Deze onzichtbare erfenis beïnvloedt hoe je denkt, voelt en handelt — en kan zelfs doorwerken in je lichaam.

Misschien herken je dit: je hebt een leidinggevende rol, of voelt dat je die kant op wilt bewegen, maar ergens vanbinnen blijft twijfel aanwezig. Je vraagt je af of je wel goed genoeg bent. Of je de juiste beslissingen neemt. Of anderen je daadwerkelijk zien als leider.

Naomi is 32 jaar als ze een kennismaking in mijn praktijk boekt. Ze heeft een eigen bedrijf, een druk sociaal leven en vriendinnen die haar bewonderen om haar helderheid. Grenzen aangeven heeft ze inmiddels geleerd. Ze is niet meer het meisje dat zich verliest in mannen die haar laten wachten. En toch zit ze tegenover me met een twijfel waar ze zelf geen raad mee weet.